\n„O WIERSZACH JANUSZA ANDRZEJA BERNERA” – RECENZJA DR. HANNY PROSNAK<\/p>\n
Si\u0142\u0105 wierszy Janusza Andrzeja Bernera jest autentyzm prze\u017cywania i nazywania ca\u0142ej gamy odczu\u0107 w odniesieniu do w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 jak i wydarze\u0144 w \u015bwiecie. \u0179r\u00f3d\u0142em autentyzmu jest szczero\u015b\u0107 w kontakcie z drugim cz\u0142owiekiem. To warto\u015b\u0107 przeniesiona z domu rodzinnego (wiersz „Jeste\u015b”).
\nStaje si\u0119 ona podstaw\u0105 budowania poetyckiego tekstu, w kt\u00f3rym istotniejsze jest m\u00f3wienie wprost ni\u017c kunsztowne budowanie literackich trop\u00f3w, czy sytuowanie wypowiedzi w konwencjach literackich. W przewa\u017caj\u0105cej cz\u0119\u015bci wiersze odwo\u0142uj\u0105 si\u0119 do si\u0142y, kt\u00f3ra wg poety jest najistotniejsza w \u017cyciu – do mi\u0142o\u015bci. To ona jest nap\u0119dem naszych prze\u017cy\u0107 zar\u00f3wno tych dramatycznych jak i tych radosnych. Janusz Andrzej Berner proponuje czytelnikowi wsp\u00f3\u0142uczestnictwo w \u015bwiecie autentycznych dozna\u0144, kt\u00f3re s\u0105 obecne w ka\u017cdym z nas. Udzia\u0142em czytelnika w zetkni\u0119ciu z jego wierszami sta\u0107 si\u0119 mo\u017ce prawdziwe niek\u0142amane wzruszenie i rozpoznawanie w\u0142asnych przemy\u015ble\u0144.<\/p>\n
dr. nauk humanistycznych – Hanna Prosnak.<\/p>\n
W dniu 16 listopada 2011r. w Muzeum Miasta \u0141odzi (Pa\u0142ac Pozna\u0144skiego) mia\u0142y premier\u0119 tomik wierszy oraz p\u0142yta „Smaki mojego \u017cycia” (dedykowane tym, kt\u00f3rych kocha\u0142em, kocham i b\u0119d\u0119 kocha\u0142). Na p\u0142ycie CD znalaz\u0142o si\u0119 pi\u0119\u0107 moich wierszy („Ko\u0142ysanka”, „Nie zabijaj mej mi\u0142o\u015bci”, „Jesienne rozterki”, „Spacer przez \u017cycie” oraz „Powr\u00f3t”). Kompozycja, wykonanie oraz miksowanie autorstwa Marceliny G\u0142adysiak.<\/p>\n
\n„SMAKI MOJEGO \u017bYCIA”<\/p>\n
– MOJE MIASTO:
\n „MOJA \u0141\u00d3D\u0179”
\n„SPACER PIOTRKOWSK\u0104”
\n„SPOTKANIE”
\n„WEEKEND”
\n„WSPOMNIENIE **”<\/p>\n
– PRZEMIJANIE:
\n„WSPOMNIENIE*”
\n„SYLWESTER 2009”
\n„WIGILIA”
\n„WIOSNA”
\n„SKANDYNAWSKA WIELKANOC”
\n„NORWEGIA”
\n” WYPRAWA VIKINGRA * „
\n” WYPRAWA VIKINGRA ** „<\/p>\n
– PRZEZ \u017bYCIE:
\n„\u015aLAD”
\n„DZI\u0118KUJ\u0118”
\n„JESTE\u015a”
\n„BY\u0141E\u015a”
\n„PODW\u00d3JNIE URODZONY”
\n” POWR\u00d3T * „
\n„SPACER PRZEZ \u017bYCIE”
\n” POWR\u00d3T ** „<\/p>\n
– NASZ \u015aWIAT:
\n„KOMPUTER”
\n„\u015aREDNIK”
\n„CODZIENNO\u015a\u0106”
\n„SKRZYPEK NA DACHU” – „FIDDLER ON THE ROOF”
\n„DIAMENT”
\n„CYGA\u0143SKIE \u017bYCIE”<\/p>\n
– UCZUCIA:
\n„NIE ZABIJAJ MEJ MI\u0141O\u015aCI”
\n„S\u0141OWA”
\n„FALA”
\n„OBIETNICE”
\n„KO\u0141YSANKA”
\n„\u015aWIAT\u0141O”
\n„T\u0118SKNOTA”
\n„POWROTY”
\n„PO\u017b\u0104DANIE”
\n„MOTYLE”
\n„NARODZINY MI\u0141O\u015aCI”
\n„JESIENNE ROZTERKI”
\n„BY\u0141A\u015a”
\n„Mr. B.”
\n„MUZA”<\/p>\n
– GORZKI SMAK \u017bYCIA:
\n„POKOLENIE J. P. – II”
\n” KATY\u0143 * „
\n” KATY\u0143 ** „
\n” KATY\u0143 – 96 „
\n” KATY\u0143SKI MARSZ „
\n” OSTATNI REJS „<\/p>\n
„SMAKI MOJEGO \u017bYCIA”<\/p>\n
– MOJE MIASTO:<\/p>\n
„MOJA \u0141\u00d3D\u0179”<\/p>\n
Kiedy id\u0119 wieczorem Spacerow\u0105 i Biglem,
\nspogl\u0105daj\u0105c na o\u015bwietlone pa\u0142ace i kamienice
\n– mam \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce przed laty
\nprzygl\u0105da\u0142 im si\u0119 Tuwim,
\nzakochany w \u0141odzi tak jak ja.<\/p>\n
J. A. B. (Od dzieci\u0144stwa, by\u0142em emocjonalnie zwi\u0105zany z moim rodzinnym miastem … i tak pozosta\u0142o do tej pory).<\/p>\n
\n„SPACER PIOTRKOWSK\u0104”<\/p>\n
Zn\u00f3w id\u0119 Piotrkowskim Traktem ( a d )
\ntym razem w deszczu strugach, ( d a )
\nw iluminacji \u015bwiate\u0142 ( E )
\ndzisiejsza noc b\u0119dzie d\u0142uga. ( E a )<\/p>\n
D\u0142uga , wspania\u0142a , nami\u0119tna,
\nnoc wr\u0119cz wspania\u0142ych uniesie\u0144,
\nc\u00f3\u017c mog\u0119 Ci powiedzie\u0107
\nprzysz\u0142o\u015b\u0107 przecie\u017c przyniesie.<\/p>\n
Mi\u0142o\u015b\u0107 , przysz\u0142o\u015b\u0107 i \u017cycie
\n– wszak wszystko to najwa\u017cniejsze,
\nwtulaj\u0105c Ciebie w ramiona
\npo prostu z mi\u0142o\u015bci konam.<\/p>\n
Konam lecz kocham
\nto z prawd najprawdziwsza w \u015bwiecie,
\nco mog\u0119 zrobi\u0107 , co my\u015ble\u0107,
\ngdy kocham , kocham przecie.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 6 listopada 2004 r.<\/p>\n
\n„SPOTKANIE”<\/p>\n
Spotkali\u015bmy si\u0119 po latach.
\nW drobnych d\u0142oniach trzyma\u0142a\u015b pi\u0119kn\u0105 p\u0105sow\u0105 r\u00f3\u017c\u0119,
\nkt\u00f3rej zapach by\u0142 przeznaczony tylko dla mnie.
\nMilcz\u0105c wtulili\u015bmy si\u0119 w siebie, jak dawniej
\ni nie by\u0142a to tylko chwila.
\nPorwa\u0142a\u015b mnie do \u015br\u00f3dmiejskiego zacisza.
\nCiep\u0142y klimat – cicho graj\u0105ca muzyka p\u0142yn\u0105ca z oddali.
\nLampka czerwonego wina – lekkie oszo\u0142omienie.
\nTyle s\u0142\u00f3w niewypowiedzianych – czas i odleg\u0142o\u015b\u0107 by\u0142y przeszkod\u0105.
\nNagle jeden z naszych ulubionych utwor\u00f3w
\n– kr\u00f3tkie spojrzenie, b\u0142ysk oczu. Wstali\u015bmy.
\nPrzenie\u015bli\u015bmy si\u0119 niczym wehiku\u0142em czasu do tamtych lat.
\nW powolnym ta\u0144cu, zatrzyma\u0142y si\u0119 wskaz\u00f3wki zegara.
\nUpojeni, oszo\u0142omieni, szcz\u0119\u015bliwi wyszli\u015bmy nad ranem.
\nRozstali\u015bmy si\u0119, pozostawiaj\u0105c w swych sercach siebie,
\na Ty zjawisz si\u0119 ponownie z podmuchem P\u00f3\u0142nocnego Wiatru i …<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 18 lutego 2010 r. (2.30 p. m.)<\/p>\n
\n„WEEKEND”<\/p>\n
Pi\u0105tkowy wiecz\u00f3r – Piotrkowska. Znajomy lokal S.
\nTen sam stolik. Ta sama mi\u0142a obs\u0142uga (jak zwykle).
\n\u015awiece o\u015bwietlaj\u0105ce swymi ta\u0144cz\u0105cymi p\u0142omieniami
\nszklank\u0119 bursztynowego napoju wywo\u0142uj\u0105 refleksy i … refleksje.
\nNastraja mnie to do rozmy\u015blania nad tym co by\u0142o, jest i b\u0119dzie
\n(niczym trzy Norny – boginie prz\u0119dz\u0105ce ni\u0107 \u017cycia)?
\nWypijam kolejny \u0142yk boskiego nektaru maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107,
\n\u017ce mo\u017ce (jeden z dziesi\u0119ciu) wspomo\u017ce kultur\u0119.
\nTo nie jest wymys\u0142: w jednym mie\u015bcie – K., w pewnym kraju – D.,
\npewien browar – C. przeznacza dziesi\u0105t\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swoich zysk\u00f3w na
\nKULTUR\u0118.
\nBy\u0107 mo\u017ce \u0142\u00f3dzcy poeci i arty\u015bci te\u017c zostan\u0105 zauwa\u017ceni.
\nOstatnia kropla p\u0142ynu zwil\u017cy\u0142a moje wargi.
\nPozosta\u0142y dwa dni weekendu – jutro (by\u0107 mo\u017ce) wys\u0105cz\u0119
\n\u0142yk piwa na szczytny cel, ale tym razem … nie sam.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 19 lutego 2010 r. (7.22 p. m.) <\/p>\n
\n„WSPOMNIENIE **”<\/p>\n
Kropla deszczu bezszelestnie sp\u0142yn\u0119\u0142a po mej twarzy.
\nWyzwoli\u0142a wspomnienia – nasz spacer przed laty,
\nw cieniu \u015br\u00f3dmiejskich kamienic,
\npatrz\u0105cych na najd\u0142u\u017cszy deptak Europy … BIGIEL.
\nPrzytuleni , oszo\u0142omieni sob\u0105, zakochani szli\u015bmy przed siebie.
\nDeszcz dla nas nie istnia\u0142 (chocia\u017c pada\u0142),
\nnie by\u0142o kamienic, nie widzieli\u015bmy mijaj\u0105cych nas ludzi
\n– byli\u015bmy tylko … MY.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 20 lutego 2010 r. (7.01 p. m.) <\/p>\n
\n– PRZEMIJANIE:<\/p>\n
„WSPOMNIENIE*”<\/p>\n
Zerwa\u0142em kolejn\u0105 kartk\u0119
\nz kalendarza wspomnie\u0144.
\nKropla rosy, przytulona cicho
\ndo \u017ad\u017ab\u0142a trawy parowa\u0142a powoli
\nmuskana przez promie\u0144 s\u0142o\u0144ca,
\nniczym spragnieni kochankowie
\n– jak my przed laty.
\nZnikn\u0119\u0142a? – nie, zasili\u0142a ob\u0142ok
\nzawieszony w dalekiej przestrzeni.
\nWr\u00f3ci\u0142a ponownie, w postaci kropli deszczu
\n– jak Ty.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 12 stycznia 2010 r. (10 p. m.)<\/p>\n
\n„SYLWESTER 2009”<\/p>\n
Trzydziesty pierwszy grudnia
\n– kolejny rok zn\u00f3w si\u0119 ko\u0144czy
\ni lampa, kt\u00f3ra \u015bwieci za oknem
\n– w jej \u015bwietle, \u015bnieg lekko pr\u00f3sz\u0105cy.<\/p>\n
„Muzyczna Gwiazd Odyseja”
\n– transmisja na dw\u00f3jce, wprost z \u0141odzi,
\no p\u00f3\u0142nocy wraz z wystrza\u0142ami szampana
\nkolejny nam rok si\u0119 narodzi.<\/p>\n
Z nadziej\u0105, \u017ce w lepszy wkroczymy
\nni\u017c ten ostatni – miniony
\nmi\u0142o\u015bci, rado\u015bci, u\u015bmiechu
\ni mn\u00f3stwo w kieszeniach – mamony.<\/p>\n
Na pewno on b\u0119dzie super,
\nmoc \u017cycze\u0144 jest do spe\u0142nienia,
\ntylko mu troch\u0119 pom\u00f3\u017cmy,
\na spe\u0142ni\u0105 si\u0119 nasze marzenia.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 31 grudnia 2009 r. (10.23 p. m.)<\/p>\n
\n„WIGILIA”<\/p>\n
Jest taka data raz w roku
\n– dzie\u0144 wszystkim ludziom znany,
\nw kt\u00f3rym tu\u017c po zachodzie s\u0142o\u0144ca,
\n(gdy gwiazda zab\u0142y\u015bnie na niebie)
\nnajbli\u017cszym, \u017cyczenia sk\u0142adamy.<\/p>\n
Wigilia, o niej wszak m\u00f3wi\u0119,
\ndzielenie si\u0119 \u015bwi\u0119conym op\u0142atkiem
\n– cho\u0107 nikt nas do tego nie zmusza
\ni rocznica zwiastowania narodzin
\nmale\u0144kiego Jezusa – Chrystusa.<\/p>\n
Jest taki dzie\u0144 w kalendarzu,
\ngdzie ubieramy choink\u0119
\n– bombki, \u015bwieczki, cukierki,
\nby podarowa\u0107 najbli\u017cszym
\nmi\u0142o\u015bci cho\u0107 odrobink\u0119.<\/p>\n
Miko\u0142aj z workiem na plecach,
\nw kt\u00f3rym s\u0105 r\u00f3\u017cne prezenty,
\nprzybywa z Rovaniemi na saniach,
\nci\u0105gni\u0119tych przez renifery
\n– on mo\u017ce, bo jest \u015bwi\u0119ty.<\/p>\n
Dwana\u015bcie potraw na stole,
\nnakrycie o jedno wi\u0119cej
\n– dla zb\u0142\u0105kanego w\u0119drowca,
\n bo w takim jedynym dniu w roku
\ndla ka\u017cdego trzeba mie\u0107 serce.<\/p>\n
Wsp\u00f3lnie \u015bpiewane kol\u0119dy,
\nw t\u0105 cich\u0105 noc, tak\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105
\nczujemy wok\u00f3\u0142 moc dziwn\u0105
\np\u0142yn\u0105c\u0105 doko\u0142a ludzi
\n– olbrzymi\u0105, wr\u0119cz niepoj\u0119t\u0105.<\/p>\n
Dzie\u0144 Wigilijny si\u0119 sko\u0144czy
\nprzemin\u0105 te\u017c bia\u0142e \u015bwi\u0119ta
\nniech pozostan\u0105 w nas wszystkich
\nmi\u0142o\u015b\u0107, szacunek dla ludzi
\nrado\u015b\u0107 i twarz u\u015bmiechni\u0119ta.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 1 grudnia 2009 r. (4.41 p. m.)<\/p>\n
\n„WIOSNA”<\/p>\n
Zbudzi\u0142a\u015b si\u0119 z g\u0142\u0119bokiego snu.
\nPrzed Twym ciep\u0142ym oddechem
\nZima – otulona bia\u0142ym p\u0142aszczem, ukry\u0142a si\u0119 w krainie
\n wiecznych lod\u00f3w, pozostawiaj\u0105c po sobie
\nszaro\u015b\u0107.
\nNiczym boski ogrodnik skropi\u0142a\u015b \u015bwiat kroplami deszczu.
\nPomalowa\u0142a\u015b go barwami T\u0119czowego Mostu,
\nby m\u00f3g\u0142 nape\u0142nia\u0107 serca rado\u015bci\u0105 Wiosny.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 29 marca 2010 r. (8.12 a. m.)<\/p>\n
\n„SKANDYNAWSKA WIELKANOC”<\/p>\n
Jest taki dzie\u0144,gdy s\u0142o\u0144ce budzi si\u0119,
\nby wykona\u0107 sw\u00f3j radosny taniec,
\nna cze\u015b\u0107 rodz\u0105cego si\u0119 \u017cycia
\ni ogrza\u0107 serca obmywaj\u0105cych swe cia\u0142a
\nw bystrym strumieniu
\noraz o\u015bwietli\u0107 usian\u0105 \u017conkilami \u0142\u0105k\u0119,
\ngdzie dzieci szukaj\u0105 swego szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 24 kwietnia (5.23 a. m.)<\/p>\n
\n„NORWEGIA”<\/p>\n
Jest takie pa\u0144stwo na \u015bwiecie
\npod nazw\u0105 Nord – veyen znane,
\ntak bliskie moim uczuciom,
\npo prostu takie kochane.<\/p>\n
Jest archipelag Hvaler,
\nw pobli\u017cu szwedzkiej granicy,
\ngdy o nim sobie pomy\u015bl\u0119
\nme serce z rado\u015bci krzyczy.<\/p>\n
Jest te\u017c tam Asmaloy – wyspa,
\nna kt\u00f3rej przed laty by\u0142em,
\ntam \u015blady swoich st\u00f3p bosych
\nna pla\u017cy zostawi\u0142em.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 13 grudnia 2009 r. (7.17 p. m.)<\/p>\n
\n” WYPRAWA VIKINGRA * „<\/p>\n
Gdy wyp\u0142ywa\u0142 w daleki wiking (a E)
\nczule \u017cegna\u0142 sw\u0105 ukochan\u0105 (G7 c)
\nwszak nie wiedzia\u0142 czy do Walhalli (G7 c)
\nnie trafi z \u015bmierteln\u0105 ran\u0105. (E a)<\/p>\n
Je\u017celi B\u00f3g Odyn czuwa
\nnad jego doros\u0142ym \u017cyciem
\nto mo\u017cna powiedzie\u0107 \u015bmia\u0142o,
\n\u017ce wr\u00f3ci do dziewczyny okryty chwa\u0142\u0105.<\/p>\n
Obsypie j\u0105 podarkami,
\nb\u0119dzie nosi\u0142 na r\u0119kach
\ni pieszczot moc jej przeka\u017ce
\nw ca\u0142usach i piosenkach.<\/p>\n
Piosenkach m\u00f3wi\u0105cych o nich,
\no ich d\u0142ugim rozstaniu
\nmi\u0142o\u015bci na nowo rozkwit\u0142ej
\npo czu\u0142ym ich przywitaniu.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 10 listopada 2004 r.<\/p>\n
\n” WYPRAWA VIKINGRA ** „<\/p>\n
Vikingr wyrusza z wypraw\u0105
\nw dalek\u0105 \u0142upie\u017ccz\u0105 podr\u00f3\u017c.
\nDrakkar ich niesie po wodzie
\nmuskaj\u0105c dnem fal grzbiety.
\nCzy wr\u00f3ci ? Nikt tego nie wie,
\nnikt tego nie wie – niestety.<\/p>\n
Tu myli si\u0119 , wszak wiedz\u0105 o nim trzy Norny :
\nUrd, Werdandi i Skuld prz\u0119dz\u0105ce jego ni\u0107,
\nczy b\u0119dzie chodzi\u0142 po \u015bwiecie,
\nspogl\u0105da\u0142 w fiordy prze\u015bliczne,
\ngdzie fala walczy ze ska\u0142\u0105,
\nczy b\u0119dzie po prostu \u017cy\u0107 ?<\/p>\n
Czy \u017cy\u0107 b\u0119dzie , gdzie go zawiod\u0105
\nskrzydlate pos\u0142anki Odyna ?
\nDzie\u0144 b\u0119dzie w boju sp\u0119dza\u0142
\nw\u015br\u00f3d zmar\u0142ych swoich przyjaci\u00f3\u0142
\nw nocy za\u015b uczestniczy\u0142
\nw biesiadzie As\u00f3w wraz z Walim
\nw siedzibie Bog\u00f3w i zmar\u0142ych
\nodleg\u0142ym ich domu – Walhalli.<\/p>\n
J. A. B. Asmaloy (Norwegia) – 17 maja 2005 r.<\/p>\n
Wiersz powsta\u0142 na wyspie Asmaloy (Norwegia), gdzie przebywa\u0142em (w 2005 r.) u swoich przyjaci\u00f3\u0142 – Marii Wilii i Ragnara Vernersen\u00f3w. W czasie pobytu zrodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 napisania ksi\u0105\u017cki o Vikingrach. Ksi\u0105\u017cka pod tytu\u0142em „Wikingowie – prawdziwa historia” mia\u0142a swoj\u0105 premier\u0119 w listopadzie 2008 r. Powy\u017cszy wiersz jest fragmentem mojej sagi.<\/p>\n
\n– PRZEZ \u017bYCIE:<\/p>\n
„\u015aLAD”<\/p>\n
Sp\u0142odzi\u0142em syna,
\nzbudowa\u0142em dom,
\nzasadzi\u0142em drzewo.
\nSyn zd\u0105\u017cy\u0142 wydoro\u015ble\u0107.
\nDom jest moim azylem i enklaw\u0105.
\nSpo\u017cywam owoce z w\u0142asnego drzewa,
\na w cieniu jego cicho szepcz\u0105cych li\u015bci
\n(poruszanych delikatnym tchnieniem wiatru)
\ntworz\u0119, by pozostawi\u0107 po sobie cho\u0107by male\u0144ki
\n\u015aLAD.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 30 kwietnia 2010 r. (3.07 m. p.)
\n(Wiersz dedykuj\u0119 temu, kt\u00f3rego kocham – mojemu synowi Piotrowi.)<\/p>\n
\n„DZI\u0118KUJ\u0118”<\/p>\n
Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce zbudzi\u0142a\u015b mnie ze snu,
\nwskaza\u0142a\u015b \u015bcie\u017ck\u0119, kt\u00f3r\u0105 powinienem pod\u0105\u017ca\u0107
\ni wzi\u0119\u0142a\u015b pod swoje opieku\u0144cze skrzyd\u0142a.
\nWraz ze swoimi siostrami zapali\u0142a\u015b p\u0142omie\u0144
\nwyzwalaj\u0105cy moje artystyczne … JA.
\nDzi\u0119kuj\u0119 Ci za to o boska
\n… ERATO.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 20 lutego 2010 r. (6.45 p. m.)<\/p>\n
\n„JESTE\u015a”<\/p>\n
Gdy przed laty
\nprzyszed\u0142em na \u015bwiat
\ni wyda\u0142em sw\u00f3j pierwszy krzyk,
\nprzytuli\u0142a\u015b mnie do swej piersi.<\/p>\n
Kiedy dorasta\u0142em
\npo\u015br\u00f3d \u0142\u00f3dzkich podw\u00f3rek,
\nsprawowa\u0142a\u015b nade mn\u0105 opiek\u0119
\ni prowadzi\u0142a\u015b mnie za r\u0119k\u0119.<\/p>\n
Nauczy\u0142em si\u0119 od Ciebie mi\u0142o\u015bci,
\nciep\u0142a i rodzinnej atmosfery,
\npokaza\u0142a\u015b jak pomaga\u0107 innym,
\n\u017ce powinienem by\u0107 szczery.<\/p>\n
Widzia\u0142a\u015b moje smutki,
\nrado\u015bci \u015bwiadkiem te\u017c by\u0142a\u015b
\nTy, kt\u00f3ra mnie urodzi\u0142a\u015b,
\na dzi\u015b – dobrze, \u017ce jeste\u015b.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 4 grudnia 2009 r. (9.28 p. m.)
\n(wiersz dedykowany mamie – Irenie)<\/p>\n
\n„BY\u0141E\u015a”<\/p>\n
Gdy po raz pierwszy ujrza\u0142em \u015bwiat – by\u0142e\u015b,
\nstawia\u0142em pierwsze kroki – by\u0142e\u015b,
\nzacz\u0105\u0142em je\u017adzi\u0107 rowerem – by\u0142e\u015b,
\nuczy\u0142em si\u0119 kaligrafii – by\u0142e\u015b.<\/p>\n
Gdy wst\u0105pi\u0142em w szeregi harcerskie – by\u0142e\u015b,
\n\u015bpiewa\u0142em „Pierwsz\u0105 brygad\u0119” – by\u0142e\u015b,
\nuczy\u0142em si\u0119 tolerancji – by\u0142e\u015b,
\nkiedy zdawa\u0142em egzamin – by\u0142e\u015b.<\/p>\n
Gdy \u015bwiat spad\u0142 mi nagle na g\u0142ow\u0119
\n– te\u017c przy mnie by\u0142e\u015b,
\nrzek\u0142e\u015b uwierz w siebie – uwierzy\u0142em.<\/p>\n
Teraz jeste\u015b g\u0142\u0119boko – w mym sercu,
\npod cicho p\u0142acz\u0105c\u0105 wierzb\u0105, wiecznie \u015bpisz,
\na nad Tob\u0105 cie\u0144 smutny rzuca
\nbia\u0142y brzozowy krzy\u017c.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 2 listopada 2009 r., 9.01 p.m. (Zaduszki);
\n(Wiersz dedykuj\u0119 ojcu Tadeuszowi).<\/p>\n
\n„PODW\u00d3JNIE URODZONY”<\/p>\n
Jeste\u015b zaledwie ziarenkiem,
\na raczej py\u0142kiem w kosmosie,
\nkto\u015b czuwa ci\u0105gle nad Tob\u0105
\ni decyduje o losie.<\/p>\n
Przyszed\u0142e\u015b na \u015bwiat, a nast\u0119pnie
\nprze\u017cy\u0142e\u015b prawie p\u00f3\u0142 wieku
\nlecz wtedy los Ci\u0119 pogr\u0105\u017cy\u0142,
\nrzuci\u0142 na ziemie cz\u0142owieku.<\/p>\n
Ty jednak stan\u0105\u0142e\u015b na nogach,
\ndo g\u00f3ry podnios\u0142e\u015b swe cia\u0142o,
\nprzetar\u0142e\u015b oczy w zdumieniu
\nwiedzia\u0142e\u015b ju\u017c co\u015b si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n
To muzy przyby\u0142y do Ciebie,
\nzbudzi\u0142y artyst\u0119 w Twej duszy,
\ngdy cz\u0142owiek dostaje szans\u0119
\nto wtedy cz\u0142owiek musi.<\/p>\n
Bogini z Apolla orszaku,
\nochroni\u0107 Ci\u0119 p\u0142aszczem swym mo\u017ce
\nwi\u0119c wykorzystaj sw\u0105 szans\u0119
\n– Erato na pewno pomorze.<\/p>\n
Ponownie narodzony
\nz dum\u0105 spogl\u0105daj na \u015bwiat,
\naby\u015b z sukcesem rozpocz\u0105\u0142
\nnast\u0119pne pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 9 listopada 2009 r. (3.02 p. m.)<\/p>\n
\n” POWR\u00d3T * „<\/p>\n
A kiedy b\u0119dziesz ju\u017c na dnie
\nto zerknij wstecz, a tam w oddali
\nujrzysz, \u017ce Ci co wielcy byli
\ns\u0105 … tacy mali.<\/p>\n
Odbij si\u0119 z ca\u0142ych si\u0142 od dna,
\na gdy osi\u0105gniesz cel podr\u00f3\u017cy
\nzajrzyj w zwierciad\u0142o – a zobaczysz,
\n\u017ce … jeste\u015b du\u017cy.<\/p>\n
To nic, \u017ce los dawa\u0142 Ci w ko\u015b\u0107,
\nnic, \u017ce na g\u0142owie ciosa\u0142 ko\u0142y
\nspojrzyj w sw\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 z optymizmem
\ni … b\u0105d\u017a weso\u0142y.<\/p>\n
Rozsiewaj w ko\u0142o dobr\u0105 aur\u0119
\ndziel si\u0119 rado\u015bci\u0105, sukcesami
\nWszyscy na pewno Ci pomog\u0105,
\nrzekn\u0105 … b\u0105d\u017a z nami.<\/p>\n
A kiedy b\u0119dziesz ju\u017c na szczycie
\nto zerkaj czasem, czy nie trzeba
\nda\u0107 komu\u015b na dnie d\u0142o\u0144 pomocn\u0105,
\nby … si\u0119gn\u0105\u0142 nieba.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 9 pa\u017adziernika 2009 r. (4.21 a. m.)<\/p>\n
(Wiersz pozytywnie odebrany na warsztatach grupy literackiej „Centauro”, 7 grudnia 2009 r., przez \u0142\u00f3dzk\u0105 poetk\u0119, pani\u0105 Ew\u0119 Filipczuk).<\/p>\n
\n„SPACER PRZEZ \u017bYCIE”<\/p>\n
Id\u0105c z Tob\u0105 jesienn\u0105 alej\u0105 (E a)
\ns\u0142ysz\u0119 ciep\u0142y Tw\u00f3j g\u0142os (d a)
\ni oddech czuj\u0119 na twarzy (d a)
\n– my\u015bl jedna si\u0119 nasuwa, (d a)
\n\u017ce mi si\u0119 marzy, (E a)
\nwszak mi si\u0119 marzy. (E a)<\/p>\n
Spacer nadmorsk\u0105 pla\u017c\u0105,
\nw zachodzie s\u0142o\u0144ca, fal szmerze,
\nwtulam si\u0119 w Ciebie ca\u0142y
\nTy we mnie wtulasz si\u0119 te\u017c
\nja w ciebie wierz\u0119
\nzobaczysz \u017ce: <\/p>\n
Jestem z Tob\u0105 jedno\u015bci\u0105
\ni ca\u0142y jestem w Tobie
\nduchem, sercem i cia\u0142em
\nprzysz\u0142o\u015b\u0107 nam podpowie
\nserce te\u017c dopowie
\njak to si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n
Co trzeba by si\u0119 spe\u0142ni\u0142y
\nszalone moje marzenia,
\nwzi\u0105\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 trzeba w d\u0142onie
\nbo ona wszystko zmienia
\nsercom zranionym wszak,
\nich los odmienia.<\/p>\n
Chod\u017a ze mn\u0105, r\u0119k\u0119 sw\u0105 podaj
\nid\u017a ze mn\u0105, we wsp\u00f3lne \u017cycie
\nuwierz w moje s\u0142owa
\ni w mi\u0142o\u015b\u0107 uwierz te\u017c
\nolbrzymi\u0105 nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107
\ni serca bicie.<\/p>\n
Jestem z Tob\u0105 na wieki
\nuczucie zwi\u0105za\u0142o nas skrycie
\nsceptycznie patrz\u0105c na nas
\nwci\u0105\u017c nie wierzycie
\nlecz w g\u0142\u0119bi duszy
\nnam zazdro\u015bcicie.<\/p>\n
Id\u0105c z Tob\u0105, t\u0105 sam\u0105 alej\u0105
\nnadal s\u0142ysz\u0119 Tw\u00f3j g\u0142os
\na oddech muska m\u0105 twarz.
\n – my\u015bl jedna ju\u017c si\u0119 zi\u015bci\u0142a
\nja wymarzy\u0142em
\nTy\u015b wymarzy\u0142a.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 29 pa\u017adziernika 2004 r.<\/p>\n
\n” POWR\u00d3T ** „<\/p>\n
Otw\u00f3rz oczy, zagubiony w\u0119drowcze,
\npowsta\u0144 z kolan, bo tak zrobi\u0107 trzeba
\nniczym Feniks z popio\u0142\u00f3w zrodzony,
\nd\u0105\u017c w stron\u0119 \u015bwiat\u0142a i nieba. <\/p>\n
Otw\u00f3rz oczy zagubiony w\u0119drowcze,
\nnie b\u0142\u0105d\u017a \u015blepo po \u017cycia manowcach,
\nnie b\u0105d\u017a tym, kt\u00f3ry niebawem zaginie,
\njak zb\u0142\u0105kana w\u015br\u00f3d pustkowi owca.<\/p>\n
Otw\u00f3rz oczy zagubiony w\u0119drowcze,
\ni dbaj, by\u015b nie otrzyma\u0142 ciosu,
\ndosta\u0142e\u015b ponownie szanse
\n– nowe \u017cycie od losu.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 3 listopada 2009 r. (8.30 a. m.)<\/p>\n
\n– NASZ \u015aWIAT: <\/p>\n
„KOMPUTER”<\/p>\n
Komputer – wynalazek XX wieku ???
\nNIE !!! – by\u0142 z nami od zarania dziej\u00f3w.
\nTysi\u0105ce lat przed Chrystusem B\u00f3g (jak podaj\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a) stworzy\u0142 cz\u0142owieka, a wraz z nim podr\u0119czny KOMPUTER – wynika z tego, \u017ce laptop.
\nM\u00d3ZG – twardy dysk, o nieoszacowanej dotychczas pami\u0119ci
\nOCZY – skanery wy\u0142apuj\u0105ce wszelkie informacje, obrazy (do tego stereo) przekazywane do m\u00f3zgu
\nUSZY – mikrofony chwytaj\u0105ce w sw\u0105 sie\u0107 wszelkie d\u017awi\u0119ki (tak\u017ce stereo)
\nUSTA – g\u0142o\u015bnik przekazuj\u0105cy wszelkie informacje z „centrum pami\u0119ci”
\nD\u0141ONIE – drukarka pisz\u0105ca lub rysuj\u0105ca znaki, przy pomocy odpowiednich narz\u0119dzi (rylce, pisaki, klawisze itp.) czyli program graficzny
\nNOS – wykrywacz zapach\u00f3w (dzisiejsze komputery nie maj\u0105 tego)
\nJ\u0118ZYK – odkrywa smaki (w komputerach brak tej „sondy”)
\n W ci\u0105gu minionych lat ukaza\u0142y si\u0119 doskona\u0142e egzemplarze:
\nLeonardo da Vinci
\nMiko\u0142aj Kopernik
\nAlbert Einstein
\n– „komputerowi” geniusze.
\n Nale\u017cy zaznaczy\u0107, \u017ce wykorzystali (zaledwie) nik\u0142\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swoich „szarych
\nkom\u00f3rek”
\nPodsumowuj\u0105c:
\nkomputer, czy cz\u0142owiek, kto jest doskonalszy?
\nChyba jednak „istota my\u015bl\u0105ca”, mo\u017ce nie tak szybka, ale dysponuje przecie\u017c … uczuciami.
\n Czy komputer to wynalazek XX wieku? – z pewno\u015bci\u0105 NIE.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 19 lutego 2010 r. (11.21 a. m.)<\/p>\n
\n„\u015aREDNIK”<\/p>\n
Przecinek wraz z kropk\u0105 w parze
\nwielki dyskurs prowadzili,
\nwbrew pozorom – jak my\u015blicie,
\nbyli wr\u0119cz dla siebie mili.<\/p>\n
Kropka m\u00f3wi – ko\u0144cz\u0119 zdania,
\nr\u00f3wnie\u017c nad i czasem bywam,
\nwszak to pi\u0119kna i wspania\u0142a
\n– taka cudna perspektywa.<\/p>\n
Przecinek za\u015b na to rzecze
\n– jestem jak Ty, lecz z ogonkiem,
\nte\u017c wspania\u0142y, m\u0105dry, pi\u0119kny
\ni zarz\u0105dzam swoim „trzonkiem”.<\/p>\n
Ca\u0142\u0105 noc debatowali,
\nwielki dyskurs prowadzili,
\na nad ranem razem z siebie
\n\u015brednik pi\u0119kny utworzyli.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 2 marca 2010 r. (7.25 p. m.)<\/p>\n
\n„CODZIENNO\u015a\u0106”<\/p>\n
Jestem kloszardem.
\nNa \u015bmietnikach szukam kolejnego dnia
\na wieczorami zaszywam si\u0119 w cichym k\u0105cie,
\nby przetrwa\u0107 noc.
\nZnalezion\u0105 monet\u0119 ofiarowuj\u0119 temu,
\nkto potrzebuje jej bardziej.
\nJutro te\u017c jest dzie\u0144.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 3 listopada 2010 r. (9.39 a.m)<\/p>\n
\n„SKRZYPEK NA DACHU” – „FIDDLER ON THE ROOF”<\/p>\n
„Fiddler on the Roof”
\n– taki przydomek mam
\nwi\u0119c wchodz\u0119 z skrzypcami na dach
\ni na nich nami\u0119tnie gram.<\/p>\n
Czasami kaprys mam,
\n\u017ce ci\u0105gle na dachu gram,
\ns\u0142uchaj\u0105 mojej gry
\nmieszka\u0144cy z ca\u0142ej wsi.<\/p>\n
A w Anatewce, a w Anatewce,
\npowoli p\u0142ynie czas
\n– musi to przyzna\u0107, musi to przyzna\u0107,
\nmusi ka\u017cdy z Was.<\/p>\n
Gdy stoj\u0119 na dachu i gram
\nto l\u0119k wysoko\u015bci mam,
\nmelodi\u0119 m\u0105 niesie w \u015bwiat
\nszumi\u0105cy w kominie wiatr.<\/p>\n
Niekiedy zdarza si\u0119,
\na przecie\u017c gram jak z nut,
\n\u017ce r\u0119ce bol\u0105 mnie
\ni czuj\u0119 dr\u017cenie n\u00f3g.<\/p>\n
A w Anatewce, a w Anatewce,
\ntak s\u0142odko p\u0142ynie czas
\n– musi to przyzna\u0107, musi to przyzna\u0107,
\nmusi ka\u017cdy z Was.<\/p>\n
Ja skrzypek stracha mam,
\ngdy na cha\u0142upie gram,
\ndo rymu sk\u0142adam rym
\ncho\u0107 leci na mnie dym.<\/p>\n
Czemu uciekam na dach?
\n– ten sekret zdradz\u0119 Ci,
\nna polu zawsze gdy gram
\ngoni\u0105 mnie wiejskie psy. <\/p>\n
ref. 1<\/p>\n
Raz jeszcze chcia\u0142bym mie\u0107 milion
\n– nie musz\u0119 si\u0119 wcale z tym kry\u0107,
\nw dostatku i bogactwie
\njak wielki pan sobie \u017cy\u0107.<\/p>\n
A by\u0142e\u015b ju\u017c raz bogaty?
\n– kto\u015b spyta\u0142 w\u0142a\u015bnie tu,
\nnie ale raz ju\u017c chcia\u0142em
\n– odpowiedzia\u0142em mu.<\/p>\n
ref. 2<\/p>\n
Czasami zdarza si\u0119,
\ngdy nadmiar energii mam,
\n\u017ce w czasie nami\u0119tnej gry
\np\u0119kn\u0105 a\u017c struny trzy.<\/p>\n
Cho\u0107 jedn\u0105 strun\u0119 mam
\nto nadal na skrzypkach gram,
\nmelodia z dawnych lat
\np\u0142ynie w daleki \u015bwiat.<\/p>\n
ref. 1<\/p>\n
Nie gram z kapel\u0105 klezmersk\u0105,
\nbo czu\u0142bym ogromny strach,
\n\u017ce pod naszym ci\u0119\u017carem
\nzawali\u0142 by si\u0119 dach.<\/p>\n
Niekiedy wra\u017cenie mam,
\n\u017ce jeszcze na to mnie sta\u0107
\n-pomimo, \u017ce znik\u0142a ma wioska
\nja nadal b\u0119d\u0119 gra\u0107.<\/p>\n
Cho\u0107 Anatewki, cho\u0107 Anatewki,
\ncho\u0107 jej nie ma tam
\nja o niej ci\u0105gle, ja o niej ci\u0105gle,
\nja o niej na skrzypcach gram.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 13 lutego 2011r. 1.57 p. m.
\n(„Fiddler on the Roof” – „Skrzypek na dachu”. Pi\u0119kne melodie, wspania\u0142e teksty. Doszed\u0142em do wniosku, \u017ce nale\u017cy powiedzie\u0107 co\u015b o tytu\u0142owym bohaterze – skrzypku i odpowiedzie\u0107 na nurtuj\u0105ce Wszystkich pytanie, dlaczego gra\u0142 … na dachu? Potraktowa\u0142em temat z przymru\u017ceniem oka. W za\u0142\u0105czeniu chwyty gitarowe: C; f C; C; f C; ref. C; C; f; f C;)<\/p>\n
\n„DIAMENT”<\/p>\n
By\u0142a\u015b zakl\u0119ta w g\u00f3rskim krysztale,
\nniczym ba\u015bniowa kr\u00f3lewna w szklanej grocie.
\nNada\u0142em diamentowy szlif Twej szacie,
\nby\u015b mog\u0142a rozsy\u0142a\u0107 swoje boskie \u015bwiat\u0142o
\n– uzdrawiaj\u0105c tych, kt\u00f3rzy tego pragn\u0105.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 6 marca 2010 r. (6.29 a. m.)
\n(Wiersz ten dedykuj\u0119 Ma\u0142gosi K., kt\u00f3ra potrafi\u0142a o\u017cywi\u0107 kryszta\u0142.)<\/p>\n
\n„CYGA\u0143SKIE \u017bYCIE”<\/p>\n
Tak bardzo chcia\u0142bym w \u015bwiat wyruszy\u0107 z taborami,
\npod go\u0142ym niebem czerwone wino pi\u0107,
\n\u015bpiewa\u0107 i ta\u0144czy\u0107 przy ognisku z Cyganami,
\npragn\u0119 jak oni wolnym by\u0107. <\/p>\n
Cyganie ta\u0144cz\u0105 to wiruje ziemia,
\nkiedy \u015bpiewaj\u0105 to wraz z nimi nuci wiatr,
\npie\u015b\u0144 pi\u0119kn\u0105 nios\u0105: echo oraz drzewa
\n– hen do ksi\u0119\u017cyca i do gwiazd.<\/p>\n
Nie zagra, nie za\u015bpiewa Cygan na Montmartrze,
\nbo wyp\u0119dzono go gdzie\u015b w Karpat cie\u0144,
\npod wi\u0119\u017c\u0105 Eiffla nie us\u0142ysz\u0105 Pary\u017canie
\n\u017ca\u0142osnych s\u0142\u00f3w ballady tej.<\/p>\n
\u0106have nie zagra wi\u0119cej ju\u017c na skrzypkach,
\nwody Sekwany nie ponios\u0105 pie\u015bni tu,
\nmelodii t\u0119sknej nie us\u0142ysz\u0105 ju\u017c Francuzi
\n– nikt nie utuli ich do snu.<\/p>\n
Tak bardzo chc\u0119 by \u015bpiewa\u0107 z Cyganami,
\nw le\u015bnych ost\u0119pach \u017ar\u00f3dlan\u0105 wod\u0119 pi\u0107,
\nw\u0119drowa\u0107 z nimi, gdzie\u015b na kraniec \u015bwiata
\n– chc\u0119 tak jak oni wolnym by\u0107.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 28 pa\u017adziernika 2010 r. (11.26 a.m.)
\n(Chwyty gitarowe: d C d; d C d; F C d a; F C d;)<\/p>\n
\n– UCZUCIA:<\/p>\n
„NIE ZABIJAJ MEJ MI\u0141O\u015aCI”<\/p>\n
Nie zabijaj mej mi\u0142o\u015bci,
\nwsp\u00f3lnych wspomnie\u0144, kt\u00f3re s\u0105 tylko w nas
\n– nie zabijaj ich.<\/p>\n
Nie zapomnisz wielkich uczu\u0107,
\nserc bij\u0105cych wsp\u00f3lnym rytmem,
\nnie zapomnisz ich.<\/p>\n
Nie wyma\u017cesz z swej pami\u0119ci
\nwsp\u00f3lnych chwil,
\nsp\u0119dzonych razem, nie wyma\u017cesz ich
\nz swoich my\u015bli.<\/p>\n
\nNie unikniesz przeznaczenia
\n– wci\u0105\u017c rozumiemy si\u0119 bez s\u0142\u00f3w,
\na spojrzenie, ka\u017cdy gest
\nm\u00f3wi wszystko.<\/p>\n
Nie zabierzesz naszych wspomnie\u0144
\nnocy, dni sp\u0119dzonych razem,
\nwsp\u00f3lnych rank\u00f3w i wieczor\u00f3w
\nnie zabierzesz ich.<\/p>\n
Lampka wina przed trzynast\u0105,
\nzach\u00f3d s\u0142o\u0144ca ja i Ty,
\n wok\u00f3\u0142 pusto – „dzika pla\u017ca”
\na jeste\u015bmy tylko my,
\nto s\u0105 nasze wspomnienia.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 7 kwietnia 2011 r. 10.07 a. m.<\/p>\n
\n„S\u0141OWA”<\/p>\n
C\u00f3\u017c s\u0142owa ? S\u0142owa ? S\u0142owa ? (C E a)
\nDotyk , brak s\u0142\u00f3w i milczenie (E a)
\ni oddech czu\u0142y na twarzy (C E a)
\ni oczu b\u0142ysk , serca tchnienie (E a)<\/p>\n
C\u00f3\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 ? Mi\u0142o\u015b\u0107 ? Mi\u0142o\u015b\u0107 ?
\nDotyk mi\u0142o\u015bci , milczenie
\ni smutek nieczu\u0142y na twarzy,
\nszaro\u015b\u0107 koloru \u00f3cz i zmartwienie.<\/p>\n
Wzrok wszak\u017ce oddech i dotyk
\nnaprawd\u0119 wszystko potrafi,
\nzmieni\u0107 objawy jesieni
\n– mi\u0142o\u015b\u0107 mnie , Ciebie kochana
\nju\u017c wkr\u00f3tce na nowo odmieni.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 25 pa\u017adziernika 2005 r. (1.00 a. m.)<\/p>\n
\n„FALA”<\/p>\n
Rozmieni\u0142em sw\u00f3j \u015bwiat na drobne.
\nP\u0142atki niezapominajek unios\u0142y okruchy mojego JA
\npo oceanie \u017cycia, zataczaj\u0105c coraz to wi\u0119ksze kr\u0119gi,
\nby powr\u00f3ci\u0107 wraz z promieniami wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca
\nna fali optymizmu.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 3 marca 2010 r. (9.37 a. m.) <\/p>\n
\n„OBIETNICE” <\/p>\n
M\u00f3wi\u0142e\u015b tyle razy, \u017ce kochasz,
\nz czu\u0142o\u015bci\u0105 pie\u015bci\u0142e\u015b me cia\u0142o,
\nnami\u0119tnie tuli\u0142e\u015b do piersi
\ni ci\u0105gle Ci by\u0142o ma\u0142o.<\/p>\n
Podarowa\u0142e\u015b pi\u0119kny pier\u015bcionek,
\nbukiet r\u00f3\u017c rzuci\u0142e\u015b mi do st\u00f3p,
\n\u015bwietlan\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 obiecywa\u0142e\u015b,
\ns\u0142ysza\u0142am tyle wznios\u0142ych s\u0142\u00f3w.<\/p>\n
Pami\u0119tam czu\u0142y taniec na parkiecie,
\ngdy ta\u0144czyli\u015bmy tango w blasku \u015bwiec,
\nwspominam wsp\u00f3lny toast przy bufecie
\nlampk\u0105 szampana – mia\u0142e\u015b gest.<\/p>\n
Lecz nadszed\u0142 dzie\u0144 – znikn\u0105\u0142e\u015b niespodzianie
\nodp\u0142yn\u0105\u0142e\u015b z mego \u017cycia w sin\u0105 dal,
\nteraz ju\u017c wiem, \u017ce ca\u0142y czas k\u0142ama\u0142e\u015b
\n– zosta\u0142 po Tobie tylko \u017cal.<\/p>\n
Dzi\u015b nie ma r\u00f3\u017c, pier\u015bcionka ni szampana,
\nju\u017c nie us\u0142ysz\u0119 gorzkich s\u0142\u00f3w,
\nwyrwa\u0142e\u015b serce mi\u0142o\u015bci\u0105 op\u0119tane,
\nme szcz\u0119\u015bcie pad\u0142o na uliczny bruk.<\/p>\n
Lecz marz\u0119 o tym, \u017ce kiedy\u015b si\u0119 zakocham
\ni poznam tego dla kt\u00f3rego serce b\u0119dzie bi\u0107,
\nb\u0119dziemy ta\u0144czy\u0107 do bia\u0142ego rana
\nprzy blasku \u015bwiec czerwone wino pi\u0107.<\/p>\n
Pi\u0119kny pier\u015bcionek na\u0142o\u017cy mi na r\u0119k\u0119,
\nrzuci pod nogi bukiet r\u00f3\u017c,
\npowie mi czule – chc\u0119 obok by\u0107,
\ni razem z Tob\u0105 dalej \u017cy\u0107.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 2 listopada 2010 r. (6.28 p.m.)
\n(Tango – chwyty gitarowe: a E; E a; d a; E a)<\/p>\n
\n„KO\u0141YSANKA”<\/p>\n
Czas ko\u0142ysank\u0119 cich\u0105 Ci za\u015bpiewa\u0107,
\nbo dzi\u015b prze\u017cy\u0142e\u015b sw\u00f3j kolejny dzie\u0144,
\ntak chcia\u0142bym \u017ceby\u015b dosta\u0142 gwiazdk\u0119 z nieba,
\nby Ci\u0119 dziecino zmorzy\u0142 s\u0142odki sen. <\/p>\n
Niech Ci si\u0119 przy\u015bni kolorowa \u0142\u0105ka,
\nca\u0142a w kwitn\u0105cych i pachn\u0105cych kwiatach,
\nkt\u00f3re ozdobi\u0105 sw\u0105 t\u0119czow\u0105 barw\u0105,
\npi\u0119kne motyle w swoich zwiewnych szatach. <\/p>\n
Niechaj w sen wejdzie rycerz w z\u0142otej zbroi,
\nkt\u00f3ry na koniu jedzie do kr\u00f3lewny
\ni dzielny pilot, kt\u00f3ry samolotem
\nrozdziera \u015bmig\u0142em, pi\u0119kny szlak podniebny.<\/p>\n
Ws\u0142uchaj si\u0119 w s\u0142owa mojej ko\u0142ysanki,
\nzjawi\u0105 si\u0119 elfy, dzielne krasnoludki,
\nna Twej twarzyczce wnet zakwitnie u\u015bmiech,
\nznikn\u0105 z serduszka wszystkie drobne smutki.<\/p>\n
Wi\u0119c \u015bpij kochanie zmru\u017c zm\u0119czone oczka,
\nwy\u015bnij syneczku pi\u0119kny sen,
\nnabierzesz si\u0142 i wstaniesz zn\u00f3w radosny
\nczeka Ci\u0119 jutro lepszy dzie\u0144. <\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 17 czerwca 2010 r. (10.38 a. m.)
\n(Chwyty gitarowe: a E a; a E a; C E7 a d; C E7 a;)<\/p>\n
\n„\u015aWIAT\u0141O”<\/p>\n
Mu\u015bni\u0119cie ust zbudzi\u0142o mnie ze snu.
\nWystarczy\u0142 ledwie promie\u0144,
\nby\u015b rozpali\u0142a
\np\u0142omie\u0144
\nw mym
\nsercu.
\nIdziemy
\nku naszemu
\nprzeznaczeniu,
\nogl\u0105daj\u0105c wsp\u00f3lnie ob\u0142oki,
\nsk\u0105pane w blasku zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 24 maja 2010 r. (1.45 p. m.)<\/p>\n
\n„T\u0118SKNOTA”<\/p>\n
Pokaza\u0142a\u015b ca\u0142\u0105 siebie z mi\u0142o\u015bci\u0105 co w pie\u015bni,
\nserce t\u0119skni\u0105ce za po\u0142oninami.
\nWiatr (niczym boski pos\u0142aniec) uni\u00f3s\u0142 cz\u0105stk\u0119 Ciebie
\ndo Tych, kt\u00f3rzy na dalekiej obczy\u017anie chc\u0105 us\u0142ysze\u0107 \u015bpiew
\nTwojej s\u0142owia\u0144skiej duszy.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 18 maja 2010 r. (7.50 a. m.)
\n(Wiersz dedykuj\u0119 Julii D., kt\u00f3ra sw\u0105 pie\u015bni\u0105 dociera do serc,
\nkt\u00f3re t\u0119skni\u0105).<\/p>\n
„POWROTY”<\/p>\n
Zjawi\u0142a\u015b si\u0119 z podmuchem wiosennego P\u00f3\u0142nocnego Wiatru.
\nDotykiem zasch\u0142ych, jak\u017ce jednak spragnionych ust odkrywa\u0142em Ciebie na nowo.
\nNa nowo? … NIE !!!
\nMe wargi pami\u0119ta\u0142y smak Twego nagiego cia\u0142a.
\nZmys\u0142y przypomnia\u0142y sobie Tw\u00f3j zapach, Ciebie ca\u0142\u0105.
\nDrobne d\u0142onie penetrowa\u0142y zakamarki obszernego ciep\u0142ego swetra okrywaj\u0105cego moje emanuj\u0105ce mi\u0142o\u015bci\u0105 cia\u0142o.
\nTak to by\u0142a\u015b Ty.
\nCzu\u0142em Ciebie ca\u0142\u0105, dawn\u0105, boj\u0105c\u0105 si\u0119 rzeczywisto\u015bci – realnego \u015bwiata.
\nZjawi\u0142a\u015b si\u0119 z podmuchem wiosennego P\u00f3\u0142nocnego Wiatru … by \u017bY\u0106.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 21 kwietnia 2006 r. (4.13 a. m.)<\/p>\n
\n„PO\u017b\u0104DANIE”<\/p>\n
Ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w rytm bij\u0105cego serca \u015bwiadomie naruszam granice w\u0142asnego jestestwa.
\nSpogl\u0105dam na Twoje obna\u017cone cia\u0142o \u0142akn\u0105ce pieszczot, mojego zapachu; mnie ca\u0142ego.
\nTysi\u0105ce my\u015bli przelatuj\u0105 w mojej g\u0142owie,
\na oczy spogl\u0105daj\u0105 \u015blepo z g\u0142\u0119bi
\nna Twe cia\u0142o \u0142akn\u0105ce …<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 18 lutego 2006 r. (8.45 a. m.)<\/p>\n
\n„MOTYLE”<\/p>\n
Zagl\u0105dam w Twoje wn\u0119trze,
\nczuj\u0119 ciep\u0142o.
\nTysi\u0105ce r\u00f3\u017cnobarwnych motyli
\ntryska milionami ognik\u00f3w
\ntworz\u0105cych jasno\u015b\u0107.
\nTe kt\u00f3re pod\u0105\u017caj\u0105 w stron\u0119 \u015bwiat\u0142a gin\u0105,
\nte kt\u00f3re przetrwaj\u0105 stworz\u0105 \u017cycie.
\nTeraz wiem, rozumiem
\ncelem wszystkiego jest walka, przetrwanie,
\n\u017cycie.
\nR\u00f3\u017cnobarwne motyle
\npod\u0105\u017caj\u0105c w stron\u0119 \u015bwiat\u0142a gin\u0105.
\nZwyci\u0119\u017caj\u0105 – rodz\u0105c si\u0119 na nowo
\nw innym jestestwie i …<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 24 lutego 2006 r. (10.00 a. m.)<\/p>\n
\n„NARODZINY MI\u0141O\u015aCI”<\/p>\n
Zn\u00f3w ch\u0142on\u0105\u0107 , ch\u0142on\u0105\u0107 poch\u0142ania\u0107 (C E a)
\nkolorowych pos\u0142a\u0144c\u00f3w jesieni (E a)
\npragn\u0105cych poca\u0142unk\u00f3w, (C E a)
\nw ka\u017cdej minucie istnienia. (E a)<\/p>\n
I my\u015ble\u0107 , my\u015ble\u0107 , wymarzy\u0107,
\nsen zi\u015bci\u0107 nie wy\u015bniony,
\nprzenikn\u0105\u0107 nasz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107
\ntak bardzo nie przeniknion\u0105<\/p>\n
B\u0142\u0105dzi\u0107 , b\u0142\u0105dzi\u0107 i znale\u017a\u0107
\nserc naszych bicie nawzajem
\n– uwierzy\u0107 , uwierzy\u0107 w t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107,
\na \u017cycie stanie si\u0119 rajem.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 27 pa\u017adziernika 2005 r. (8.10 p. m.)<\/p>\n
\n„JESIENNE ROZTERKI”<\/p>\n
Muskaj\u0105c swoimi ustami (a E)\t
\ndelikatne zarysy Twych warg,\t (d a)
\nwidz\u0119 Tw\u00f3j u\u015bmiech na twarzy (d a)
\ni oczu niebieskich blask. (E a)
\nWidz\u0119 Tw\u00f3j u\u015bmiech na twarzy (d a)
\ni oczu blask. (E a) <\/p>\n
Odbija si\u0119 w nich uczu\u0107 dusza,
\nserc naszych mocniejszy rytm
\nkocham Ci\u0119 kocham wykrzycz\u0119
\n– lecz nie us\u0142yszy mnie nikt.
\nKocham Ci\u0119 kocham wykrzycz\u0119
\n– lecz nie us\u0142yszy nikt.<\/p>\n
Ty jednak us\u0142yszysz wo\u0142anie,
\nrado\u015b\u0107 przeplecion\u0105 b\u00f3lem
\nmam Ciebie i Ciebie nie mam,
\nna pewno b\u00f3l si\u0119 skruszy
\nnie mog\u0119 przecie\u017c powiedzie\u0107
\n– odmro\u017c\u0119 na z\u0142o\u015b\u0107 uszy.
\nNie mog\u0119 powiedzie\u0107
\n– odmro\u017c\u0119 … uszy.<\/p>\n
Znasz dobrze s\u0142\u00f3w tych znaczenie
\n– z jesieni jak z b\u00f3lu krzycz\u0119,
\nzakuj mnie w swoje ramiona
\n– drobne lecz ratownicze.
\nZakuj mnie w swoje ramiona
\n– drobne … ratownicze. <\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 29 pa\u017adziernika 2004 r.<\/p>\n
\n„BY\u0141A\u015a”<\/p>\n
By\u0142a\u015b kwiatem jedynym z miliona,
\nmotylem z miliona motyli,
\nby\u0142a\u015b t\u0119cz\u0105 na niebosk\u0142onie
\ni promieniem … co ja\u015bniej p\u0142onie.<\/p>\n
By\u0142a\u015b fal\u0105 krzycz\u0105c\u0105 na brzegu,
\nwod\u0105 co w strumieniu szepce,
\nby\u0142a\u015b kropl\u0105 z rosy zrodzon\u0105
\ni dmuchawcem … unoszonym na wietrze.<\/p>\n
By\u0142a\u015b drzazg\u0105 k\u0142uj\u0105c\u0105 me serce,
\n\u0142z\u0105, kt\u00f3ra oko zaszkli\u0142a,
\nteraz jeste\u015b zaledwie powietrzem,
\nby\u0142a\u015b … tylko by\u0142a\u015b.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 4 listopada 2009 r. (8.41 a. m.)
\n(chwyty gitarowe CEa, CEa, CEa, Ea)<\/p>\n
\n„Mr. B.”<\/p>\n
Wy\u015bpiewa\u0142e\u015b swoj\u0105 \u015bmier\u0107.
\nZafascynowany i zakochany tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 tego,
\nkt\u00f3ry potrafi\u0142 stawi\u0107 czo\u0142o ca\u0142emu okrutnemu \u015bwiatu,
\nprze\u017cy\u0142e\u015b jego tragiczne odej\u015bcie, tak jak i ja.
\nDlaczego??? Brak s\u0142\u00f3w. Odszed\u0142e\u015b, by si\u0119 z nim spotka\u0107,
\na tym, co go nadal kochaj\u0105 pozostawi\u0142e\u015b sw\u00f3j b\u00f3l zawarty
\nw pie\u015bni, kt\u00f3ra nigdy nie zginie – tak jak i jego mit.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 25 maja 2010 r. (6.43 p. m.)
\n(Pami\u0119ci Mirka Bregu\u0142y, kt\u00f3ry kocha\u0142 Johna Lennona.)<\/p>\n
\n„MUZA”<\/p>\n
Mieszkasz na „Szklanej G\u00f3rze”- ponad „Si\u00f3dmym Niebem” o dwa kroki od „Gwiazdy Zarannej”.
\nCzasami schodzisz na Ziemi\u0119, by obdarowa\u0107 mnie poca\u0142unkiem, u\u015bmiechem i natchnieniem. Na po\u017cegnanie przytulasz si\u0119 do mnie ciep\u0142o i odp\u0142ywasz do swojej samotni. My\u015bl\u0119, \u017ce wkr\u00f3tce si\u0119 spotkamy. Czekam.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 6 lutego 2011 r. 9.32 a. m.<\/p>\n
\n– GORZKI SMAK \u017bYCIA:<\/p>\n
„POKOLENIE J. P. II”;<\/p>\n
Min\u0119\u0142o pi\u0119\u0107 lat, gdy przewr\u00f3ci\u0142e\u015b karty boskiej ksi\u0119gi,
\ndaj\u0105c znak, \u017ce pokolenie J. P. II nie zapomni Tego,
\nkt\u00f3ry odszed\u0142, lecz wcze\u015bniej poca\u0142unkiem
\n z\u0142o\u017conym swej MATCE wyry\u0142 w naszych sercach przes\u0142anie
\n – „Niech zst\u0105pi duch Tw\u00f3j i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”.
\nTen, kt\u00f3ry zawsze kocha\u0142 Polsk\u0119, \u015bwiat i ludzi
\nna wieki pozostanie w naszej pami\u0119ci
\njako patron i opiekun naszej ojczyzny.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a – 2 kwietnia 2010 r. (9.37 p. m.)
\n(Pami\u0119ci Jana Paw\u0142a II – Papierza Polaka).<\/p>\n
\n„KATY\u0143 *”<\/p>\n
Zbudzi\u0142em si\u0119 w innym \u015bwiecie.
\nCi, kt\u00f3rzy chcieli odda\u0107 ho\u0142d i pochyli\u0107 g\u0142owy
\nnad grobami naszych ojc\u00f3w
\nnie powr\u00f3c\u0105 ju\u017c nigdy, gdy\u017c zostali wezwani
\ndo ostatniego apelu.
\nPo siedemdziesi\u0119ciu latach Katy\u0144 zn\u00f3w
\nda\u0142 zna\u0107 o sobie, poch\u0142aniaj\u0105c Tych, kt\u00f3rzy zasilili szeregi
\nwielkich syn\u00f3w naszej ojczyzny.
\nW obliczu tak wielkiej tragedii narodowej zr\u00f3bmy wszystko,
\naby Polska by\u0142a Polsk\u0105.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 10 kwietnia 2010 r. (4,41 p. m)<\/p>\n
\n„KATY\u0143 **”<\/p>\n
Chcieli\u015bcie krzycze\u0107, by s\u0142yszeli o nim wszyscy.
\nKrzy\u017c katy\u0144skiej Golgoty jeszcze raz rzuci\u0142 sw\u00f3j krwawy cie\u0144.
\nMilcz\u0105ca mg\u0142a porazi\u0142a Was swym \u015bmiertelnym oddechem,
\na s\u0142owo KATY\u0143 obieg\u0142o ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 12 kwietnia 2010 r. (11.00 a. m.)<\/p>\n
\n” KATY\u0143 – 96 „<\/p>\n
I nadszed\u0142 taki dzie\u0144
\ngdy serca przesta\u0142y bi\u0107
\n– rozdar\u0142 je w jednym momencie
\nkaty\u0144ski cierniowy bicz.<\/p>\n
Ponownie w ziemi\u0119 wsi\u0105kn\u0119\u0142a
\npolska niewinna krew,
\nw cieniu \u015bwiadk\u00f3w historii
\n– milcz\u0105cych smole\u0144skich drzew.<\/p>\n
Po latach, w obliczu tragedii
\n„Zygmunt” z cierpieniem zaszlocha\u0142,
\nby uczci\u0107 tych, kt\u00f3rych ju\u017c nie ma,
\nkt\u00f3rych nasz nar\u00f3d kocha\u0142.<\/p>\n
Opu\u015b\u0107my czo\u0142a z pokor\u0105,
\nniech pami\u0119\u0107 o nich nie zginie
\nprzeka\u017cmy znak pokoju
\nstrapionej katy\u0144skiej rodzinie.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 13 kwietnia 2010 r. (11.56 a. m.)<\/p>\n
(Wiersz dedykuj\u0119 pami\u0119ci 96 – ciu tragicznie zmar\u0142ym (katastrofa lotnicza – Smole\u0144sk, 10 kwietnia 2010 r.) oraz ich bliskim, kt\u00f3rzy powi\u0119kszyli grono rodzin katy\u0144skich. Zosta\u0142 on zamieszczony na stronach internetowych: Szko\u0142y Podstawowej nr 40, im. Bohater\u00f3w Rewolucji 1905r. w \u0141odzi oraz Szko\u0142y Podstawowej im. Stanis\u0142awa Staszica w Tropiszowie – woj. ma\u0142opolskie).<\/p>\n
\n„KATY\u0143SKI MARSZ”<\/p>\n
Nag\u0142y b\u00f3l, krzyk serc,
\ns\u0142owa zd\u0142awione – \u0142kaniem,
\nsamolot Wasz nigdy nie wr\u00f3ci
\n– daremne wyczekiwanie.<\/p>\n
.Rzeczpospolita Was wzywa,
\naby\u015bcie po raz ostatni podpisali list\u0119 obecno\u015bci
\nna \u015bcianach Katy\u0144skiej Krypty
\ni ubrani w bia\u0142o – czerwone ca\u0142uny
\nstawili si\u0119 (czw\u00f3rkami – niczym Szara Piechota)
\nprzed obliczem Stw\u00f3rcy.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 17 kwietnia 2010 r. (3.56 p. m.)
\n(Wiersz dedykuj\u0119 tragicznie zmar\u0142ym, kt\u00f3rzy czw\u00f3rkami (marszowym krokiem; 24 x 4 = 96) stan\u0119li do ostatniego apelu).<\/p>\n
\n„OSTATNI REJS”<\/p>\n
Pop\u0142yn\u0105\u0142e\u015b w ostatni rejs.
\nTw\u00f3j okr\u0119t, zb\u0142\u0105kany w siwej mgle
\nwpad\u0142 na ska\u0142y katy\u0144skiego lasu
\nrozpryskuj\u0105c si\u0119 (niczym kryszta\u0142)
\nna miliony kawa\u0142k\u00f3w, rani\u0105cych nasze serca.
\nPowr\u00f3cisz z dalekiej podr\u00f3\u017cy, wejdziesz na pok\u0142ad,
\nus\u0142yszysz po raz ostatni \u015bwist trapowego gwizdka,
\na szklanka wybije godzin\u0119,
\nkiedy udasz si\u0119 na wieczn\u0105 wacht\u0119.<\/p>\n
J. A. B. \u0141\u00f3d\u017a: 20 kwietnia 2010 r. (11.11 a. m.)
\n(Wiersz dedykuj\u0119 Andrzejowi Karwecie,
\noraz poleg\u0142ym w katastrofie smole\u0144skiej,
\nna kt\u00f3rych powr\u00f3t ci\u0105gle czekaj\u0105 ich bliscy
\noraz ca\u0142y Nar\u00f3d).<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
„O WIERSZACH JANUSZA ANDRZEJA BERNERA” – RECENZJA DR. HANNY PROSNAK Si\u0142\u0105 wierszy Janusza Andrzeja Bernera jest autentyzm prze\u017cywania i nazywania ca\u0142ej gamy odczu\u0107 w odniesieniu do w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 jak i wydarze\u0144 w \u015bwiecie. \u0179r\u00f3d\u0142em autentyzmu jest szczero\u015b\u0107 w kontakcie z drugim cz\u0142owiekiem. To warto\u015b\u0107 przeniesiona z domu rodzinnego (wiersz „Jeste\u015b”). Staje si\u0119 ona podstaw\u0105 budowania… Continue reading: MOJA POEZJA; „O WIERSZACH JANUSZA ANDRZEJA BERNERA” – recenzja dr. Hanny Prosnak<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":0,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-574","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/574","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=574"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/574\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=574"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=574"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lodzkiwiking.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=574"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}